Tak umieramy. Tajemnica ostatnich trzech minut naszego życia. „Ile śmierci Pan do tej pory widział?”. „Myślę, że z tysiąc”. „A co je wszystkie łączy?”. „To, co dzieje się z ludzkim mózgiem, gdy przestaje bić serce. Widzę, jak eksploduje. Gdy dochodzi do niego ostatni wyrzut tlenu, drugiego, trzeciego nigdy już nie będzie, mózg eksploduje. Jakby cały zasób jego energii eksploduje. Ludzkie neurony eksplodują. Dzieje się burza. Widzę tę tajemnicę za każdym razem, gdy linia bicia serca ustaje”. „Być może to wtedy nasz mózg zaczyna swój najkrótszy, ale najpiękniejszy z aktów”. „Być może to właśnie jest ten biały tunel? Być może”. Dziś dzielę się z Państwem najbardziej intymnym obrazem, jaki stworzyliśmy. Rahul Jandial jest amerykańskim neurochirurgiem i neuronaukowcem. Jest również autorem międzynarodowych bestsellerów oraz list przebojów „London Times”, a jego książki zostały przetłumaczone na ponad 30 języków. Jest twórcą laboratorium (Jandial Laboratory) w City of Hope Cancer Center w Los Angeles. Mimo, że doświadczył śmierci ponad 1000 osób powiedział, że nasz wywiad jest pierwszym, w którym podzielił się tak intymną relacją z tego, jak je doświadcza. Rahul Jandial jest autorem bestsellerowej książki „Dlatego śnimy”. To ona doprowadziła mnie do rozmowy, którą dziś pod linkiem w komentarzu zobaczycie. Na moje pytanie co jest dla niego największą z tajemnic jakie doświadczył mówi że to, jak reaguje ludzki mózg po ustaniu bicia serca oraz to, jakie sny potrafią stymulować operacja na otwartym mózgu. To jest rozmowa o akcie, który czeka każdego z nas. O najbardziej ludzkiej z ludzkich podróży. O tym, że być może umieranie jest najpiękniejszym aktem ludzkiego mózgu. Jakby powstał, by tak właśnie, spektakularnie umrzeć. Dzielę się w komentarzu książką oraz dzisiejszym wywiadem. Niech ta podróż w nieznane, która czeka każdego z nas, stanie się choć trochę znana.