Andrzej to co piszesz zakłada, że mózg to "software" uruchomiony na biologicznym "hardware". To błąd kategorii. Tak uważam. W mózgu nie ma podziału na software i hardware. To, co nazywamy "myśleniem", nie jest algorytmem wykonywanym na materii, ale jest fizykochemiczną transformacją samej materii. W mózgu proces uczenia się to praca termodynamiczna: fizyczne przesuwanie cząsteczek, synteza białek i zmiana geometrii przestrzennej. W AI "nauka" to nadpisywanie zer i jedynek w tej samej, statycznej strukturze tranzystora. Krzemowy czip jest widzem procesu obliczeniowego; neuron ja sobie tłumaczę że jest jego uczestnikiem. Tak mi się wydaje. Poiszesz coś o czym sam od dawna myślę. "Ograniczenia są usuwalne". Nie są, tak mi się wydaje, ponieważ AI dąży do determinizmu i eliminacji szumu (błędów bitowych). Tymczasem inteligencja biologiczna wynika z chaosu molekularnego. Z fizyczności plastyczność, o której pisze to zmiana ekspresji genów pod wpływem impulsu. To jest Andrzej proces, w którym informacja z poziomu sieci schodzi do poziomu atomowego i tam przebudowuje fabrykę (jądro komórkowe). Gdzie masz to w AI? Aby AI mogło to "dogonić", musielibyśmy stworzyć komputer, który podczas pracy fizycznie przetapia swoje ścieżki i hoduje nowe tranzystory w czasie rzeczywistym. Krzem potrzebuje zewnętrznego zasilania i stabilnego chłodzenia; jest "pasywny". Mózg jest systemem autopojeptycznym (samotwórczym). Każdy neuron sam zarządza swoim budżetem energetycznym. To jest magia na maxa. Porównanie atomu krzemu do węgla na obrazku który wrzuciłeś jest uważam redukcjonistyczną pułapką. Zresztą wielu fizyków mi to wysyła. To tak, jakby twierdzić, że ponieważ rzeźba i żywy człowiek składają się z atomów, to różnica między nimi jest "obecnie skrajnym uproszczeniem", które technologia dłuta kiedyś usunie. To nie usunie Andrzej. Życie nie jest obliczeniem wykonywanym na podłożu, życie jest podłożem, które wykonuje siebie. Choć nie mamy pojęcia e gruncie rzeczy, cz to życie jest.