Marzylbym, abyśmy potrafili doceniać ludzi za życia, nie tylko po ich śmierci. To, z jakim hejtem w życiu zmierzał się Łukasz Litewka wiedział tylko on i jego bliscy. Piszę to, bo zobaczyłem dziś wpis człowieka, który za życia Łukasza nigdy nie wsparłby go choć jednym dobrym słowem. Gdyby Łukasz widział te wszystkie piękne słowa, które dziś po jego śmierci są do niego adresowane. Ale ich nie widzi. I ich już nie zobaczy. Żadne marsze tego nie zmienią. Zacznijmy doceniać ludzi, gdy tu są. To jest tak ważne. Mamy tylu ludzi tworzących obok nas dobro. A trudno o coś bardziej ulotnego, niż życie.