Tak umieramy. Tajemnica ostatnich trzech minut naszego życia. „Ile śmierci Pan do tej pory widział?”. „Myślę, że z tysiąc”. „A co je wszystkie łączy?”. „To, co dzieje się z ludzkim mózgiem, gdy przestaje bić serce. Widzę, jak eksploduje. Gdy dochodzi do niego ostatni wyrzut tlenu, drugiego, trzeciego nigdy już nie będzie, mózg eksploduje. Jakby cały zasób jego energii eksploduje. Ludzkie neurony eksplodują. Dzieje się burza. Widzę tę tajemnicę za każdym razem, gdy linia bicia serca ustaje”. „Być może to wtedy nasz mózg zaczyna swój najkrótszy, ale najpiękniejszy z aktów”. „Być może to właśnie jest ten biały tunel? Być może”.
Dziś dzielę się z Państwem najbardziej intymnym obrazem, jaki stworzyliśmy. Rahul Jandial jest amerykańskim neurochirurgiem i neuronaukowcem. Jest również autorem międzynarodowych bestsellerów oraz list przebojów „London Times”, a jego książki zostały przetłumaczone na ponad 30 języków. Jest twórcą laboratorium (Jandial Laboratory) w City of Hope Cancer Center w Los Angeles. Mimo, że doświadczył śmierci ponad 1000 osób powiedział, że nasz wywiad jest pierwszym, w którym podzielił się tak intymną relacją z tego, jak je doświadcza.
Rahul Jandial jest autorem bestsellerowej książki „Dlatego śnimy”. To ona doprowadziła mnie do rozmowy, którą dziś pod linkiem w komentarzu zobaczycie. Na moje pytanie co jest dla niego największą z tajemnic jakie doświadczył mówi że to, jak reaguje ludzki mózg po ustaniu bicia serca oraz to, jakie sny potrafią stymulować operacja na otwartym mózgu.
To jest rozmowa o akcie, który czeka każdego z nas. O najbardziej ludzkiej z ludzkich podróży. O tym, że być może umieranie jest najpiękniejszym aktem ludzkiego mózgu. Jakby powstał, by tak właśnie, spektakularnie umrzeć. Dzielę się w komentarzu książką oraz dzisiejszym wywiadem.
Niech ta podróż w nieznane, która czeka każdego z nas, stanie się choć trochę znana.
Długo rozważałem, czy ten post udostępnić. Babcia zawsze mi mówiła, że o zmarłym źle się nie mówi. W gruncie rzeczy nie jest to jednak mówienie o kimś źle.
Drodzy, gdy wczoraj podzieliłem się w mediach społecznościowych nekrologiem po śmierci geniusza, bezwzględnie geniusza prof. Andrzeja Trautmana, większość z Was pyta „czemu o nim nigdy nie słyszeliśmy”. O człowieku, który dostrzegł coś, co dziś jest fundamentem patrzenia na Wszechświat. Fale grawitacyjne. Odpowiedź jest może trudna, ale tylko jedna. Bo Pan Profesor zrobił wszystko, by tak było.
Marzyłbym, by obok wielkiego dziedzictwa jakie dają nam takie umysły, szła jednak nuta, jedna tylko nuta amerykańskiego „show must go on”.
Poraziło mnie zdanie powiedziane w świetnym, świetnym wywiadzie @RozekTom „na szczęście nie dostałem Nobla”. Na „szczęście” nie dostałem Nobla. Ileż w tym egoizmu. Czyż nie? Nobel nie jest tylko dla tego, kto go otrzymuje.
Największym zaszczytem w mojej pracy jest to, że mogę przyjaźnić się z Noblistami. Nie dorównam im w warstwie „jak działa świat” w niczym nigdy. Ale we wrażliwości na to, co dookoła jesteśmy wszyscy sobie równi. Każdy z nich dzięki owemu Noblowi dał godne miejsca pracy setkom, nie dziesiątkom, setkom ludzi. Dał kamyk do sterty którą tworzymy pod brandem własnego kraju. Młodych, aspirujących ludzi którzy dzięki takim Noblom przenoszą góry jest tysiące.
Jest takie powiedzenie „nobel rodzi nobel”. Dokładnie tak jest. Jeśli mamy się uczyć czegoś od pokolenia prof. Trautmana to tego. Wierzcie w siebie bardziej, niż oni wierzyli. Niż jego pokolenie wierzyło. Dostajcie Oscary, Noble, Turingi bo one są w zasięgu każdego z Was. I są ważne. Niech nikt Wam nie wmówi, że nie mają znaczenia. Mają.
Czas przestać patrzeć na świat przez pryzmat szuflady. O prof. Trautmanie odbyłem kiedyś rozmowę z Kipem Thornem w jego domu. Kip otrzymał Nobla właśnie za obszar teorii wypracowanej przez Trautmana. Przed wyjazdem na ceremonię wręczenia Nagrody Nobla w 2017 roku, Kip Thorne skierował specjalny list wideo do Andrzeja Trautmana. Podziękował mu w nim za pionierskie prace z przełomu lat 50. i 60. XX wieku, które udowodniły, że fale grawitacyjne rzeczywiście przenoszą energię i mogą być wykrywalne.
Długo rozważałem, czy ten post udostępnić. Babcia zawsze mi mówiła, że o zmarłym źle się nie mówi. W gruncie rzeczy nie jest to jednak mówienie o kimś źle.
Drodzy, gdy wczoraj podzieliłem się w mediach społecznościowych nekrologiem po śmierci geniusza, bezwzględnie geniusza prof. Andrzeja Trautmana, większość z Was pyta „czemu o nim nigdy nie słyszeliśmy”. O człowieku, który dostrzegł coś, co dziś jest fundamentem patrzenia na Wszechświat. Fale grawitacyjne. Odpowiedź jest może trudna, ale tylko jedna. Bo Pan Profesor zrobił wszystko, by tak było.
Marzyłbym, by obok wielkiego dziedzictwa jakie dają nam takie umysły, szła jednak nuta, jedna tylko nuta amerykańskiego „show must go on”.
Poraziło mnie zdanie powiedziane w świetnym, świetnym wywiadzie @RozekTom „na szczęście nie dostałem Nobla”. Na „szczęście” nie dostałem Nobla. Ileż w tym egoizmu. Czyż nie? Nobel nie jest tylko dla tego, kto go otrzymuje.
Największym zaszczytem w mojej pracy jest to, że mogę przyjaźnić się z Noblistami. Nie dorównam im w warstwie „jak działa świat” w niczym nigdy. Ale we wrażliwości na to, co dookoła jesteśmy wszyscy sobie równi. Każdy z nich dzięki owemu Noblowi dał godne miejsca pracy setkom, nie dziesiątkom, setkom ludzi. Dał kamyk do sterty którą tworzymy pod brandem własnego kraju. Młodych, aspirujących ludzi którzy dzięki takim Noblom przenoszą góry jest tysiące.
Jest takie powiedzenie „nobel rodzi nobel”. Dokładnie tak jest. Jeśli mamy się uczyć czegoś od pokolenia prof. Trautmana to tego. Wierzcie w siebie bardziej, niż oni wierzyli. Niż jego pokolenie wierzyło. Dostajcie Oscary, Noble, Turingi bo one są w zasięgu każdego z Was. I są ważne. Niech nikt Wam nie wmówi, że nie mają znaczenia. Mają.
Czas przestać patrzeć na świat przez pryzmat szuflady. O prof. Trautmanie odbyłem kiedyś rozmowę z Kipem Thornem w jego domu. Kip otrzymał Nobla właśnie za obszar teorii wypracowanej przez Trautmana. Przed wyjazdem na ceremonię wręczenia Nagrody Nobla w 2017 roku, Kip Thorne skierował specjalny list wideo do Andrzeja Trautmana. Podziękował mu w nim za pionierskie prace z przełomu lat 50. i 60. XX wieku, które udowodniły, że fale grawitacyjne rzeczywiście przenoszą energię i mogą być wykrywalne.
Długo rozważałem, czy ten post udostępnić. Babcia zawsze mi mówiła, że o zmarłym źle się nie mówi. W gruncie rzeczy nie jest to jednak mówienie o kimś źle.
Drodzy, gdy wczoraj podzieliłem się w mediach społecznościowych nekrologiem po śmierci geniusza, bezwzględnie geniusza prof. Andrzeja Trautmana, większość z Was pyta „czemu o nim nigdy nie słyszeliśmy”. O człowieku, który dostrzegł coś, co dziś jest fundamentem patrzenia na Wszechświat. Fale grawitacyjne. Odpowiedź jest może trudna, ale tylko jedna. Bo Pan Profesor zrobił wszystko, by tak było.
Marzyłbym, by obok wielkiego dziedzictwa jakie dają nam takie umysły, szła jednak nuta, jedna tylko nuta amerykańskiego „show must go on”.
Poraziło mnie zdanie powiedziane w świetnym, świetnym wywiadzie @RozekTom „na szczęście nie dostałem Nobla”. Na „szczęście” nie dostałem Nobla. Ileż w tym egoizmu. Czyż nie? Nobel nie jest tylko dla tego, kto go otrzymuje.
Największym zaszczytem w mojej pracy jest to, że mogę przyjaźnić się z Noblistami. Nie dorównam im w warstwie „jak działa świat” w niczym nigdy. Ale we wrażliwości na to, co dookoła jesteśmy wszyscy sobie równi. Każdy z nich dzięki owemu Noblowi dał godne miejsca pracy setkom, nie dziesiątkom, setkom ludzi. Dał kamyk do sterty którą tworzymy pod brandem własnego kraju. Młodych, aspirujących ludzi którzy dzięki takim Noblom przenoszą góry jest tysiące.
Jest takie powiedzenie „nobel rodzi nobel”. Dokładnie tak jest. Jeśli mamy się uczyć czegoś od pokolenia prof. Trautmana to tego. Wierzcie w siebie bardziej, niż oni wierzyli. Niż jego pokolenie wierzyło. Dostajcie Oscary, Noble, Turingi bo one są w zasięgu każdego z Was. I są ważne. Niech nikt Wam nie wmówi, że nie mają znaczenia. Mają.
Czas przestać patrzeć na świat przez pryzmat szuflady. O prof. Trautmanie odbyłem kiedyś rozmowę z Kipem Thornem w jego domu. Kip otrzymał Nobla właśnie za obszar teorii wypracowanej przez Trautmana. Nigdy się nawet nie spotkali. Nigdy.
AI Pioneer: The Bubble Is Real And Could Trigger an AI Winter | Andrew Ng
https://youtu.be/4vzmTKUFtxg
“We won’t achieve AGI for decades. Decades! Today, it’s nothing more than a marketing slogan. Hype around AGI could lead to another AI winter driven by unfulfilled human expectations.”
Today on our channel, we have a deep-dive conversation about AI with one of its greatest pioneers — Andrew Ng.
The man who taught @sama. A name that has been a symbol of rationality in Silicon Valley’s discourse on the future for decades.
We discuss:
• Whether continual learning is the future.
• If the scaling era has reached its end.
• Whether we are witnessing the twilight of open source.
Highly recommended. Link in the comments.
@duda_jarek Chyba jedyny. Moim zdaniem to jest najważniejszy materiał jaki kiedykolwiek pojawił się u @RozekTom. Przejdzie do historii
Zmarł dla wielu najwybitniejszy Polski fizyk ostatnich dziesięcioleci. Jeden z największych żyjących Polaków. Człowiek, który w 2017 był o krok od otrzymania Nobla z fizyki. Profesor Andrzej Trautman, Laureat przyznawanej przez Instytut Lema Nagrody im. S. Lema. Miałem ogromny zaszczyt wręczyć ją Panu Profesorowi. Andrzej Trautman korygował teorię Einsteina a jego badania były podstawą twierdzeń Hawkinga. Prof. Andrzej Trautman przewidział, że według ogólnej teorii względności fale grawitacyjne niosą energię i przez to są możliwe do zarejestrowania. Zaprzeczył tak wcześniejszym opiniom samego Einsteina. Te zasługi bywają uznawane za jedno z największych osiągnięć fizyki w XX wieku. To one dają dziś najgłębszy wgląd w to, jak wygląda Wszechświat.
Dorobek Trautmana miał też ogromny wpływ na badania Stephena Hawkinga i na próby kwantowania grawitacji przez Rogera Penrose’a w teorii twistorów. Gdy 11 lutego 2016 oficjalnie potwierdzono wykrycie fal grawitacyjnych polskiemu naukowcowi gratulowały wszystkie największego ośrodki naukowe na świecie. Badania polskiego naukowca doczekały się faktycznie rok później Nobla. Nobla z fizyki otrzymali naukowcy z USA i Niemiec, dzięki którym pierwszy raz zaobserwowano fale grawitacyjne opisane teoretycznie przez Polaka. Odbierając Nobla w trakcie mów noblowskich wskazywano go, jako trzeciego nieformalnego noblistę.
Piszę o tym by uczcić dziś dorobek Pana Profesora. Pan Profesor był jednym z największych polskich uczonych w historii.
Uwielbiam Amerykanów ale są jak jabłko. Ciężko jest je przebić ale jak już się przebije to na wylot. Europejczycy są jak awokado. Delikatni wystarczy niewielki wysiłek by się wbić do środka ale tam natrafia się na coś, czego już nie przebijemy na wylot. Amerykanie są jednowymiarowi a Europejczycy wielowymiarowi.
Ktoś pyta jak reagują Amerykanie. Nikt o tym nie mówi. Jestem w małej wiosce w Kalifornii, po śniadaniu ze znajomymi, sam im musiałem powiedzieć o ataku USA na Iran. Odparli: aaaa to wiadomo było. Tyle. Dwa światy. Świat mas mediów i świat życia. Smutna prawda.
Ktoś pyta jak reagują Amerykanie. Nikt o tym nie mówi. Jestem w małej wiosce w Kalifornii, po śniadaniu ze znajomymi, sam im musiałem powiedzieć o ataku USA na Iran. Odparli: aaaa to wiadomo było. Tyle.
