Długo rozważałem, czy ten post udostępnić. Babcia zawsze mi mówiła, że o zmarłym źle się nie mówi. W gruncie rzeczy nie jest to jednak mówienie o kimś źle. Drodzy, gdy wczoraj podzieliłem się w mediach społecznościowych nekrologiem po śmierci geniusza, bezwzględnie geniusza prof. Andrzeja Trautmana, większość z Was pyta „czemu o nim nigdy nie słyszeliśmy”. O człowieku, który dostrzegł coś, co dziś jest fundamentem patrzenia na Wszechświat. Fale grawitacyjne. Odpowiedź jest może trudna, ale tylko jedna. Bo Pan Profesor zrobił wszystko, by tak było. Marzyłbym, by obok wielkiego dziedzictwa jakie dają nam takie umysły, szła jednak nuta, jedna tylko nuta amerykańskiego „show must go on”. Poraziło mnie zdanie powiedziane w świetnym, świetnym wywiadzie @RozekTom „na szczęście nie dostałem Nobla”. Na „szczęście” nie dostałem Nobla. Ileż w tym egoizmu. Czyż nie? Nobel nie jest tylko dla tego, kto go otrzymuje. Największym zaszczytem w mojej pracy jest to, że mogę przyjaźnić się z Noblistami. Nie dorównam im w warstwie „jak działa świat” w niczym nigdy. Ale we wrażliwości na to, co dookoła jesteśmy wszyscy sobie równi. Każdy z nich dzięki owemu Noblowi dał godne miejsca pracy setkom, nie dziesiątkom, setkom ludzi. Dał kamyk do sterty którą tworzymy pod brandem własnego kraju. Młodych, aspirujących ludzi którzy dzięki takim Noblom przenoszą góry jest tysiące. Jest takie powiedzenie „nobel rodzi nobel”. Dokładnie tak jest. Jeśli mamy się uczyć czegoś od pokolenia prof. Trautmana to tego. Wierzcie w siebie bardziej, niż oni wierzyli. Niż jego pokolenie wierzyło. Dostajcie Oscary, Noble, Turingi bo one są w zasięgu każdego z Was. I są ważne. Niech nikt Wam nie wmówi, że nie mają znaczenia. Mają. Czas przestać patrzeć na świat przez pryzmat szuflady. O prof. Trautmanie odbyłem kiedyś rozmowę z Kipem Thornem w jego domu. Kip otrzymał Nobla właśnie za obszar teorii wypracowanej przez Trautmana. Przed wyjazdem na ceremonię wręczenia Nagrody Nobla w 2017 roku, Kip Thorne skierował specjalny list wideo do Andrzeja Trautmana. Podziękował mu w nim za pionierskie prace z przełomu lat 50. i 60. XX wieku, które udowodniły, że fale grawitacyjne rzeczywiście przenoszą energię i mogą być wykrywalne.

Długo rozważałem, czy ten post udostępnić. Babcia zawsze mi mówiła, że o zmarłym źle się nie mówi. W gruncie rzeczy nie jest to jednak mówienie o kimś źle. Drodzy, gdy wczoraj podzieliłem się w mediach społecznościowych nekrologiem po śmierci geniusza, bezwzględnie geniusza prof. Andrzeja Trautmana, większość z Was pyta „czemu o nim nigdy nie słyszeliśmy”. O człowieku, który dostrzegł coś, co dziś jest fundamentem patrzenia na Wszechświat. Fale grawitacyjne. Odpowiedź jest może trudna, ale tylko jedna. Bo Pan Profesor zrobił wszystko, by tak było. Marzyłbym, by obok wielkiego dziedzictwa jakie dają nam takie umysły, szła jednak nuta, jedna tylko nuta amerykańskiego „show must go on”. Poraziło mnie zdanie powiedziane w świetnym, świetnym wywiadzie @RozekTom „na szczęście nie dostałem Nobla”. Na „szczęście” nie dostałem Nobla. Ileż w tym egoizmu. Czyż nie? Nobel nie jest tylko dla tego, kto go otrzymuje. Największym zaszczytem w mojej pracy jest to, że mogę przyjaźnić się z Noblistami. Nie dorównam im w warstwie „jak działa świat” w niczym nigdy. Ale we wrażliwości na to, co dookoła jesteśmy wszyscy sobie równi. Każdy z nich dzięki owemu Noblowi dał godne miejsca pracy setkom, nie dziesiątkom, setkom ludzi. Dał kamyk do sterty którą tworzymy pod brandem własnego kraju. Młodych, aspirujących ludzi którzy dzięki takim Noblom przenoszą góry jest tysiące. Jest takie powiedzenie „nobel rodzi nobel”. Dokładnie tak jest. Jeśli mamy się uczyć czegoś od pokolenia prof. Trautmana to tego. Wierzcie w siebie bardziej, niż oni wierzyli. Niż jego pokolenie wierzyło. Dostajcie Oscary, Noble, Turingi bo one są w zasięgu każdego z Was. I są ważne. Niech nikt Wam nie wmówi, że nie mają znaczenia. Mają. Czas przestać patrzeć na świat przez pryzmat szuflady. O prof. Trautmanie odbyłem kiedyś rozmowę z Kipem Thornem w jego domu. Kip otrzymał Nobla właśnie za obszar teorii wypracowanej przez Trautmana. Nigdy się nawet nie spotkali. Nigdy.

@MarekWilinski1 Bo niestety Komitet wyróżnia eksperymenty nie teorie

Książka: https://www.press.uni.lodz.pl/index.php/wul/pl/catalog/book/1588

Każdemu polecam tę książkę!!!! Rozwiązał kilka lat temu fundamentalny problem matematyczny otwarty od 120 lat. Prof. Maciej Dunajski jest profesorem University of Cambridge. Był uczniem Stephena Hawkinga. Prof. Hawking kierował przez lata jego grupą naukową. Polak uczył się od jednego z największych umysłów wszechczasów. Człowieka pochowanego obok Darwina i Newtona. Tak rozpoczął swoje badania nad czarnymi dziurami. Po latach prac, schodząc z nart prof. Dunajski wpadł w Austrii na rozwiązanie problemu, z którym jego mistrz i żaden matematyk w historii do tej pory sobie nie poradził. Rozwiązał problem metrykowalności, a więc badania odległości czegoś innego niż płaszczyzna – tę badamy Twierdzeniem Pitagorasa i geometrią Euklidesa. Wpadł na to, jak badać odległości na powierzchni sfer i innych skrzywionych rozmaitościach! Dziś chce się z Wami podzielić swoją wiedzą wydając w Polsce swoją pierwszą kompleksową książkę mówiąc mi wprost: chcę nią oczarować Polaków matematyką i geometrią. Dzielę się nią w komentarzu i zachęcam każdego, by ją nabywać. Okazało się, że odkryte przez Macieja twierdzenie ma fundamentalne znaczenie do Ogólnej Teorii Względności Einsteina oraz teorii Czarnych Dziur. Dziś Polak jest w swoim College już symbolem. Dosłownie. Ma na Cambridge gabinet, w najbardziej prestiżowej części Clare College. Jest też jednym z najbliższych współpracowników prof. Rogera Penrosa. Razem z noblistą z 2020 roku poszukują odpowiedzi na fundamentalne pytanie o stworzenie Wielkiej Teorii Unifikacyjnej. Człowiek, na którym w szkole postawiono kreskę dziś jest jednym z najwybitniejszych matematyków na czwartej uczelni świata i najlepszym uniwersytecie w Europie. Geometria ma co najmniej dwa tysiące pięćset lat i do dziś pozostaje kluczowym obszarem badań matematycznych. Czuję się zaszczycony mogąc napisać, że Maciej jest niezwykle bliskim mi człowiekiem. Absolutnie każdego zachęcam do nabywania jego książki. To jest potężny umysł.